خوبى طراحى شده بود بيشتر سياسى محسوب مىگرديد . اگر او عايشه و حفصه را طلاق مىداد ، مطمئنا روابط او با ابو بكر و عمر خدشه‌دار مىگرديد . حالا وحدت داخلى پيامبر به خاطر حسادت و جنگ بين چند زن در معرض خطر قرار گرفته بود . امكان دارد كه اين بحران تحت تأثير دسته‌بندىهاى سياسى داخل مدينه نيز قرار گرفته بود ، ولى سند قابل استنادى در اين زمينه وجود ندارد . عمر با عجله به مسجد آمد تا پيامبر را ملاقات نمايد ، ولى محمد ( ص ) از پذيرفتن او عذر خواست . وقتى او اجازه ملاقات يافت ، محمد ( ص ) را در داخل اطاقى كه فقط با چند پوست دباغى نشده پوشانده شده بود تنها و نگران يافت . محمد ( ص ) در تاريكى و بدون هيچ روانداز در قسمت تاريك اطاق دراز كشيده و بسيار غمگين و مضطرب به نظر مىآمد . پس از ورود به اطاق و با باز شدن چهره پيامبر ، عمر مطمئن شد كه پيامبر قصد طلاق دادن هيچ يك از زنان خود را ندارد . پس با يكديگر در مورد زنان و مشكلات آنان به علت از دست دادن شوهرانشان در جنگ يا مهاجرت به مدينه وارد بحث شدند . آهسته‌آهسته چهره پيامبر بازتر شد و عمر در كنار او بر روى زمين نشسته و سؤال كرد : اى پيامبر خدا ، چرا خداوند به شما كه رسول او هستيد منزلى راحت‌تر از اين عطا نمىكند ، در حالىكه پادشاه ايران و امپراطور روم در قصرهاى توصيف‌ناپذير زندگى مىكنند ؟ محمد ( ص ) با تحكم گفت : آنها لذت و خوشى اين دنيا را انتخاب كرده‌اند . البته درك اين داستان براى دنياى امروز مشكل است ، زيرا آثار يك برخورد مستبدانه ، شوينيستى « 1 » ، در آن ديده مىشود . شايد هم در آن بتوان ، بيش از حسادت و علاقه جنسى ، آثار عادات سرمايه‌دارى رو به توسعه امت را يافت . محمد ( ص ) يك ماه از همسران خود دورى گزيد و به آنان چنين هشدار داد : يا زندگانى ساده اسلامى را قبول مىنمائيد يا او با پرداخت مهريه و جلب رضايت در حد توان مالى خود آنان را با محبت و دوستى طلاق خواهد داد . قابل تذكر است كه در آيه‌هاى مربوط به انتخاب « 2 » نامى از مريم يا حسادت زنان در ميان نيست ، ولى تأكيد آيات بيشتر بر تجمل‌پرستى و دنياپرستى آنان قرار گرفته است :

--> ( 1 ) - Chauvinist ( 2 ) - Choice